Odpowietrzanie

Pierwszym szkodliwym czynnikiem jest różnica ciężaru właściwego pary W pionach wznośnych i powietrza w przewodach kondensacyjnych (yP = 0,50 wobec YA = 1,1). Ta różnica ciśnień, która w zależności od wysokości budynku może wynosić 5-10 mm H20, podczas ograniczonej pracy wywołuje silniejsze wypełnianie się grzejników parą na górnych piętrach niż na dolnych. Drugie źródło zakłóceń wynika z tego, że przy małej szybkości przepływu istnieje możliwość przechodzenia ze stanu burzliwego przepływu do stanu laminarnego i odwrotnie. Trzecie źródło zakłóceń układu ciśnienia w sieci powstaje przy samowolnym włączaniu i wyłączaniu pojedynczych grzejników lub ich grup. Urządzenia są tym mniej wrażliwe na zakłócenia, im mniejsze są spadki ciśnienia w sieci rur oraz im większe są spadki ciśnienia w zaworach przy grzejnikach. Jest oczywiste, że w przypadku zastosowania przewodów o bardzo dużych średnicach, które nie wywołują prawie żadnego spadku ciśnienia, ciśnienie przed zaworem zmienia się równomiernie z ciśnieniem w kotle. Oczywiście, że sposób ten doprowadza do granicy niedopuszczalnej z ekonomicznego punktu widzenia. Drugi sposób podwyższenia spadku ciśnienia w zaworze jest również dość ograniczony, ponieważ przekroje zaworów w świetle stają się zbyt małe, a ponadto prędkość przepływu pary prowadziłaby do powstawania hałasów. Już przy spadku ciśnienia 200 mm H20 prędkość pary wynosi 80 misek. Szczególnie ważne dla zdolności regulacji centralnej jest zastosowanie przewodów kondensacyjnych o dostatecznych przekrojach i ich bezbłędne ułożenie, a również staranne wyregulowanie ogrzewania przy uruchomieniu próbnym. Jeśli zależy na uniknięciu zbyt małych przekrojów przelotowych zaworów, gdyż utrudniają one bardzo wyregulowanie, trzeba zastosować niższe ciśnienie przed zaworem regulacyjnym dla małych grzejników, niż przed zaworem dla grzejników większych. Do uzyskania możliwie dobrego odpowietrzenia stosuje się często zamiast jednego odpowietrzenia centralnego kilka odpowietrzeń oddzielnie. W ten sposób można jednak stworzyć w urządzeniu nowe źródła zakłóceń, ponieważ przy małym ciśnieniu, jakie panuje w sieci podczas ograniczonej pracy, powstają dodatkowe wpływy wywołane działaniem wiatru. Nadciśnienie przy murach budynku wywołane wiatrem może w pewnych warunkach wynosić 10 mm H20. Nadciśnienie to odpowiednio osłabione przenosi się do wnętrza budynku. Lepiej jest zatem stosować centralne odpowietrzenie, ponieważ w tym przypadku nadciśnienie wywołane wiatrem oddziałuje równomiernie na całe urządzenie. Według Kartinga w ogrzewaniach parowych regulowanych centralnie należy zastosować możliwie niskie ciśnienie w kotle. Podstawą do określenia tego ciśnienia może być podana niżej tablica liczbowa. Kocioł i regulator spalania powinny być tak nastawione, aby wymagane niskie ciśnienie pary było równomierne, nawet przy wahającym się zapotrzebowaniu ciepła. [przypisy: xps styropian, drzwi tarasowe przesuwne, ral 7045 ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi tarasowe przesuwne ral 7045 xps styropian