Zasada geometrycznosci form architektonicznych

Zasada geometryczności form architektonicznych. Znajomość zasad geometrii (Euklides, Pitagoras, Archimedes) umożliwiła światu starożytnemu stworzenie wspaniałej architektury antycznej. Rozwój geometrii wywodzi się z potrzeby mierzenia ziemi przede wszystkim-dla potrzeb budownictwa. Świat starożytny poza tym już wiedział, figury geometryczne oglądane okiem człowieka w różnych warunkach, jak: w światłocieniu, na tle nieba, w skrótach perspektywicznych – wymagają pewnych poprawek optycznych, jak wydłużenia, zbliżenia, wykrzywienia itp.. Zagadnienie złudzeń optycznych z pewnych sposobów perspektywicznych mających na celu wywołanie niespodziewanych filmów przestrzennych od dawna znane były i stosowane w różnych epokach. Architektura wszystkich epok konstruowała swoje koncepcje przestrzenne za pomocą figur geometrycznych. Podstawową figurą geometryczną jest koło wyobrażające tarczę słoneczną i księżycową. Sześciobok foremny wpisany w koło,wypełniony sześcioma trójkątami równobocznymi występuje w knystalogradii jako podstawowa forma budowy materii, (śnieżynki) ,kwadrat, prostokąt, trójkąt równoboczny i równoramienny stanowią elementarne formy geometryczne, za pomocą których tworzy się formę architektoniczną. Linia prosta i kąt prosty stwarzają najprostszy i najbardziej regularny podział płaszczyzny zarówno pod względem łatwości konstruowania, jak i wygody użytkowania. Trójkąt prostokątny o bokach 3, 4, 5, dający możliwość wyznaczenia kąta prostego, znany był już w Egipcie. Zasada symetrii osiowej i punktowej stworzyła założenia architektoniczne podłużne i centralne (dośrodkowe). [przypisy: xps styropian, drzwi tarasowe przesuwne, ral 7045]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: drzwi tarasowe przesuwne ral 7045 xps styropian