Zasada punktacji (zakonczenia )

W dużych okazałych budynkach, gdzie reprezentacyjność założenia jest uwarunkowana programem, łatwiej jest uzyskać właściwe rozwiązanie, stosując zasadę osiowości otworów wejściowych. W mniejszych obiektach dla uzyskania prostego, szczerego wyrazu architektonicznego sztywna zasada osiowości otworów może być pominięta, liczba zaś okien powinna odpowiadać istotnym potrzebom funkcjonalnym. Zasada punktacji (zakończenia). Rytmy elementów architektonicznych stanowiące kanwę kompozycyjną elewacji powinny uzyskać tak w kierunku poziomym, jak i pionowym wyraźne zakończenie. Urwanie rytmu w dowolnym miejscu daje wrażenie przypadkowości. Sposobów zakończenia jest bardzo wiele. Rytm otworów okiennych został zamknięty przez wprowadzenie szerokich filarów skrajnych różniących się zasadniczo od wąskich filarów międzyokiennych . Przykład drugi przedstawia zakończenie przez zdwojenie kolumn skrajnych . Kolumny skrajne, zdwojone wzmacniają kompozycję i zamykają ją. Dostawienie jeszcze jednego przęsła staje się niemożliwe. Kompozycja jest skończona. Przykład zakończenia rytmu przez zgrupowanie okien na narożnikach. W części środkowej zastosowano rytm pięciu okien. Boniowanie ściany zakończa zdecydowanie zbyt dużą gładką powierzchnię, wprowadzając równocześnie mocny motyw dekoracyjny. Oprósz wymienionych wyżej przykładów mogą być zastosowane i inne rozwiązania. [więcej w: dom kanadyjski, płytki tubądzin domino, grzejniki stalowe ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: dom kanadyjski grzejniki stalowe płytki tubądzin domino